Aanbevolen wordt om eerst de introductie “De Goddelijke Manifestatie” en De orde van de Sefirot 1+2+3+4+5 te lezen op onze website onder de studie Kabbala en Chassidisme in het Archief.

SHEVIRAT HAKELIM

SHEVIRAT HAKELIM, en toegevoegde concepten die in de komende hoofstukken zullen worden verklaard, zijn centrale doctrines in Kabbala in het algemeen en in het bijzonder in de leerstellingen van R. Isaac Luria. Hun bron is de Zohardische boeken Sifra dezeniyuta, Idra Rabba en Idra Zutta.

Shevirat Hakelim ( het Breken van de Vaten ) is het sleutelconcept in de uitleg van het basisprobleem van verscheidenheid en de origine van het kwaad. Het is gebaseerd op de Midrash weergave van opbouw en destructie van de oer werelden en de mystieke weergave van de acht koningen die ” regeerden in het land van Edom voordat er een koning heerste over de kinderen van Israël”( Genesis 36:31, zie ook Kronieken 1 1:43 ).

De oorspronkelijke uitstraling van de Sefirot was dat van het stelsel van Iggulim.

Als eerste verscheen een hoog geconcentreerde kern van primitief licht, samengesteld uit tien gradaties, vanwaar de tien Sefirot in gradatieorde verder voortgaan. Het meest sublieme aspect van de oorspronkelijke kern werd Keter.

Het bevatte in zich de successievelijk straling van Chochma en Malchut.

Vanuit het meest sublieme aspect van Keter verschijnt de Sefira, van Chochma, met ook in zich de lichten van de successievelijk Sefirot, Binah tot Malchut. Vanuit Chochma straalt de Sefira Binah, met ook in zich dragend de lichten van de successievelijk Sefirot; en vanuit Binah verschijnt in harmonie de Midot, en vanuit al het bovengenoemde verschijnt Malchut. Wanneer wij spreken van successievelijk verschijningen, moet niet vergeten worden dat de eerste verschijning is die van een Keli ( vat) waarvan een Or ( licht) kan uitstralen en waar het in wordt vastgehouden.

Welnu elke Keli is evenredig met zijn respectievelijke Sefira. Als de Sefirot op successievelijk lagere niveaus zijn, zijn hun Kelim ook successievelijk kleiner. Dus het Vat van Chochma is kleiner dan het Vat van Keter; het Vat van Binah is kleiner dan het Vat van Chochma, enz. enz.

Wanneer het licht van de En Sof straalt naar het Vat van Keter ( inclusief de lichten die bestemd zijn voor de successievelijk Sefirot ) was de kern van Keter in staat om het vast te houden en het te dragen. Eveneens, wanneer het licht van Keter stroomt naar Chochma, inclusief de lichten bestemd voor de lagere Sefirot, was het Vat van Chochma praktisch in staat alles te absorberen; relatief mindere mate van overschrijding van licht kon dit Vat omsluiten door middel van een Or Makif ( insluitend ). Het zelfde gebeurde met de vloeiing van Chochma naar Binah, ofschoon deze straling al veel minder intens was.

De Kelim van Chochma en Binah konden deze lichten bevatten door hun hechte verwantschap met Keter, beiden waren “groot” en “sterk” genoeg.

Maar toen het G’ddelijke licht vervolgens van Binah naar Da’at vloeide, kon het Vat van Da’at het licht niet bevatten en werd verbrijzeld in stukken door de intensiteit van de straling. Dit was niet alleen met het licht bestemd voor Da’at, maar ook met de lichten die bestemd waren voor de lagere Sefirot die zich in dat Vat bevonden, het was meer dan het verdragen kon. De onregelmatige proporties van extreem intens Orot en de buitengewone subtiele Kelim versnellen deze veelbewogen gebeurtenis.

Het totale licht werd vervolgens geprojecteerd naar het Vat van de volgende Sefira, Chesed, en ook dit brak om de zelfde redenen. Dit proces continueerde en herhaalde zichzelf met de volgende Sefirot, dus alle Vaten braken.

De grote verklaarder van de Kabbala, R.Moses Cordovero, illustreert dit proces met een analoog tot voedsel: Mensen mogen het beste voedsel uitkiezen in welke, chemisch gesproken, geen verkwistende of nutteloze stoffen zijn, m.a.w. het is totaal en absoluut puur. Maar dan nog, wanneer hij dat voedsel consumeert en het is verteerd en opneemt in zijn lichaam, zelfs dan zal het meest pure voedsel enig afval voortbrengen dat verwijdert wordt door het lichaam als zijnde niet opneembaar. Precies zo, metaforisch gesproken, als de gebroken Vaten, ofschoon in essentie pure mengsels van licht, zoals zij zijn geprojecteerd langs de verschillende niveaus en elkaar opnemend, hebben zij niet opneembare delen welke, metaforisch gesproken, worden genoemd hun verlies en afval . Dit verlies en afval is de essentie van kwaad en onreinheid. Omdat de brokstukken zijn achtergebleven van de Orot en slechts een vonk van heiligheid bevatten, voldoende om hun existentie in stand te houden, leiden zij zelfs een meer ” onafhankelijk” bestaan. Zij werden duidelijk onderscheidbare entiteiten en zijn als zodanig de kernelementen van al wat is geschapen.

Dus de brokstukken zijn verantwoordelijk voor de verscheidenheid in G’D`s schepping en voor de existentie van het kwaad. En dit is dan ook de ware intentie en doel van Shivirat Hakelim: het overbrengen aan de onderdanen, zodat de Koning kan regeren op een betekenisvolle wijze, en hen voorzien van een keuze tussen goed en kwaad zodat de Koning Zijn eigenschappen van Chesed en Din mag manifesteren enz, enz.

Aanbevolen wordt om eerst de introductie "De Goddelijke Manifestatie” en De orde van de Sefirot 1+2+3+4 te lezen op onze website onder de studie Kabbala en Chassidisme in het Archief.

MALCHUT en IGGULIM EN YOSHER; “HET LICHAAM VAN DE SEFIROT”

MALCHUT

Malchut is uniek onder de Sefirot. Koningschap of Soevereiniteit is eerder een staat van zijn dan een wijze van activiteit : wanneer er ondergeschikte onderdanen zijn aan de koning dan pas kan je spreken van Koningschap en Soevereiniteit, zo niet, dan zijn er geen onderdanen. Dus Malchut, de laatste en ” laagste niveau ” van de Sefirot , oefent geen enkele invloed uit van zich zelf, het is een passieve sfeer welke ” niets van zich zelf heeft , tenzij andere Sefirot er in uitvloeien. Van de andere kant speelt Malchut een belangrijke rol. Het is als het ware het instrument waarmee het originele creatieve plan wordt verwezenlijkt. Het is door Malchut dat de latente en potentiële schepping naar buiten komt en zich manifesteert tot substantiële realiteit. Dus Malchut wordt aangezien als de “Architect waarmee de gehele schepping is gerealiseerd” en ” Onder het lagere zijn gebeurt niets, tenzij het gaat door Malchut.”

Zoals Binah de boven alles zijnde Moeder ( Imma Iaah )is, zo is Malchut de Neder Moeder ( Imma Taraah ). De potentie van de wereld ( het zaad van Chochmah )krijgt uiterlijk en individualiteit in de baarmoeder van Binah maar blijft verborgen als een foetus. Daarom wordt Binah de verborgen wereld genoemd ( Alma -Itkassya ). Via de weg van betekenis van de opvolgende Sefirot ( de Midot ), wordt Binah, “de verborgen wereld”, ingeplant in de baarmoeder van Malchut en vandaar uitgaande gemanifesteerd tot het zijn. Vandaar dat Malchut ” de wereld van het Manifest”( Alma de -Itgalya ) genoemd wordt. Malchut is de mond van G’D, de wereld van de Eeuwige en de Adem van Zijn Mond waardoor de wereld tot werkelijkheid kwam, een manifestatie van het zijn. Zoals Chochmah een potentieel is wat is, zo wordt Malchut genoemd dat wat is.

In Malchut is het potentiele uiteindelijk geactualiseerd. Door Malchut manifesteert zich alles tot zijn. In feite verwoordt de eigenschap Malchut zijn karakteristiek zelf. Want het is door Malchut dat de gezindheid van Weldadigheid tot weldadigheid kan worden geactualiseerd : een wereld en creaturen komen tot zijn.

De Wereld en zijn creaturen bepalen de aanstaande ontvangers van G`D’s weldadigheid.

Zij maken het mogelijk om te spreken over een G`ddelijk koningschap als ” Er kan geen Koning zijn zonder een volk”.

Wanneer eindige wezens tot zijn komen door de Sefirot van Malchut, de G`ddelijke eigenschap van Koningschap, Soevereiniteit , worden zij betekenisvol en echt. Dus Malchut is de origine van de openbaring van het licht van de En Sof welke zich uitstrekt tot, en licht werpt op de wereld en zijn creaturen in een ” openbarende ” wijze. Deze bron bereikt elk individueel wezen dat er ontvankelijk voor is, het bijzondere licht en vitaliteit houden het bezielde leven in stand . Dat is de reden dat Malchut identiek is aan de Shechinah , de G`ddelijke inwonende aanwezigheid of ’t zijn in.

IGGULIM EN YOSHER; “HET LICHAAM VAN DE SEFIROT”

Er zijn twee basisstelsels in de uitvloeiingen van de Sefirot of G`ddelijke lichten na de verhulling van tzimtzum. Zoals is behandeld in het hoofdstuk van Tzimtzum, werd het G`ddlijke Licht gemanifesteerd in de sfeer van de oer ruimte ( chalal ) door wijze van de kaf, de “lijn” of straal van licht die afkomt van de Or En Sof , binnendringend tot in het aller binnenste van de chalal. Deze kav strekte zich niet uit van een cirkel naar een centraal punt in een directe en complete manifestatie, maar geleidelijk. Dat houdt in, meteen na het binnendringen van de chalal wentelt het evenwijdig met de omtrek van de chalal, rond het binnenste van chalal, dus een concentrische sfeer binnen de chalal installerend. Deze concentrische sfeer van gedimd Or En Sof heet Keter.

Daarna werd de kaf iets verder uitgebreid, opnieuw alleen gedeeltelijk, om het zelfde proces te herhalen: een nieuwe omwenteling rond de chalal vormt een ander concentrische sfeer onmiddellijk onder dat van Keter.

Deze nieuwe sfeer is Chochma. En op deze wijze werd de kaf steeds verder uitgebreid, geleidelijk neerkomend tot tot in het centrum van de chalal, uitbreidend en wentelend ,cirkels binnen cirkels, tot aan de tien concentrische sferen waren gevormd, namelijk die van Malchut, in het absolute centrum van de chalal. Dus elk van deze sferen zijn een gevolg van de voorgaande, met een successievelijk dimmen van het licht zodat elk te onderscheiden is van elkaar. Dit is het stelsel van iggulim ( cirkels, of concentrische sferen ). In dit beginstelsel van Iggulim zijn de Sefirot als rokken van ’n ui, de een na de andere, of zoals een brein omsloten door velen membranen ,de een over de ander. Het veelbetekenend punt van dit stelsel is dat alle essentiële Sefirot alleen onderling gerelateerd zijn in termen van een successievelijk proces : de een vloeit over in de ander maar elk blijft een afzonderlijke werkelijkheid, een autonome sfeer.

Volgend als tweede uit het stelsel van de uitvloeiende Sefirot isYoshe, “zoals de verschijning van een rechtopstaand mens”, dat wil zeggen, “Analoog tot de mens die bestaat uit een aantal organen die op bepaalde niveaus op zich zelf functioneren maar die elkaar aanvullen en perfectioneren en toch samen een lichaam vormen.

Deze analoog dient om de volledige onderlinge verbinding tussen de Sefirot van Yoshe aan te geven ( juist zoals de organen onderling gerelateerd zijn met elkaar om een enkel lichaam te vormen ) te onderstrepen en de unieke karakteristiek van elk vast te houden. Dus in het stelsel van Yoshe zijn de Sefirot niet simpelweg vermogens of bestanddelen die onafhankelijk zijn van elkaar, maar zij vormen een essentieel verenigd lichaam. De analoog vervolgt verder door specifieke Sefirot aan specifieke organen of ledematen te relateren in het Lichaam of Vorm ( Partzuf ) van de Mens: Chomah, Binah en Da’at, in de uitgebreide zin, zijn de drie verstandelijke vermogens in het hoofd van de mens. Om precies te zijn, Chachah correspondeert aan het verstand in het algemeen, m.a.w. de bron van denken en intellect. Binah correspondeert aan het hart, de zetel van het begrip. Chesed is de rechter arm, Gevurah de linker. Tiferet is het lichaam, mengend, interveniërend en bemiddelend tussen de aspecten van Chesed en Gevurah.

Netzach is het rechterbeen of dij terwijl Hod het linkerbeen of dij is, tezamen ondersteunen zij het lichaam en leiden het naar zijn bestemming.

Yesod is het orgaan van voortplanting door welke de uitstromingen van de hogere Sefirot uitkomen tot in Malchut om een manifeste creatie over te brengen. Als Malchut het gemanifesteerde aspect is, correspondeert het, zo als het al zegt, naar de mond, het orgaan van spreken, betekenend dat de innerlijke gedachten en emotionele geaardheid van de spreker expressie en gestalten hebben gekregen. Keter is de alomvattende kroon, dus gerelateerd, nochtans onafhankelijk, aan het lichaam; specifieker, in de context van de mens-metafoor wordt vaak verwezen naar de schedel als zijnde de omvatting ( dus te boven gaan ) van het brein.

Zo als al eerder vermeld belicht het stelsel van Yosher niet alleen de functies van de Sefirot maar ook hun onderlinge verwantschap als een eenheid of lichaam. Ondanks de locaties van de “fysieke bijbehorende delen” in het lichaam van de mens, worden de Sefirot vaak geïllustreerd op een manier die drie lijnen weergeeft, rechts, links, centrum. Dit wordt gedaan door Chochma aan de rechter kant te plaatsen, in lijn met, maar boven Chesed en Nedzach, en Binah te plaatsen aan de linker kant, in lijn met, maar boven Gevurah en Hod. Dus hebben we drie nieuwe triaden: 1. Chochma-Chesed-Netzach, op de rechter zijde, de “zijde van Chesed“, omdat er een natuurlijke verwantschap is tussen deze drie ( Chesed is een vertakking van Chochma en Netzach een vertakking van Chesed ); 2. Binah-Gevurah-Hod aan de linker zijde, de ” zijde van Gevurah,” omdat er een natuurlijke verwantschap is tussen de drie ( Gevurah is een vertakking van Binah, en Hod een vertakking van Gevurah ); 3. Keter- Tiferet-Yasod-Malchut in het midden, het symboliek van het centrale, zij zijn de bemiddelende of alles omvattende harmoniserende bestanddelen.

Evenzo in dit stelsel van Yosher spreken we van de eigenschap van Da’at Elyon de bovenaardse Da’at . Deze eigenschap, een vertakking of afleiding van Keter, het verenigde principe van Chochma en Binah, zal dus geplaatst worden in de middenlijn als een apex van de triade Chochma-Binah-Da’at.

De volledige betekenis van deze twee stelsels Iggulim en Yosher zal later naar boven komen in de contex van Shevirat Hakelim, Parzufim en Tohu en Tikun.

Aanbevolen wordt om eerst de introductie “De Goddelijke Manifestatie” en De orde van de Sefirot 1+2+3 te lezen op onze website onder de studie Kabbala en Chassidisme en e.v. het Archief.

NETZACH – HOD – YESOD

Ook deze drie Sefirot vormen een triade, en wel bekend onder het acrostichon NeHY. De karakteristieke basisbetekenis van hun relatie is, dat Netzach, Hod en Yasod een vergaarplaats zijn voor Chesed, Gevura en Tiferet. Met andere woorden, deze drie “lagere” Midot dienen als instrumenten, vaten, of kanalen door welke de bovengenoemde “hogere”

Midot hun feitelijke toepassing en doel kunnen bereiken. Dit betekent niet dat NeHY identiek is aan ChaGaT, Netzach is slechts een vertakkend kanaal van Chesed, Hod van Gevura en Yesod van Tiferet.

Chesed, Gevura, Tiferet zijn de absolute essentie van de eigenschappen die zij vertegenwoordigen en worden direct beïnvloed en gestuurd door Chochma, Binah, Da’at . Zodra de eigenschappen van ChaGaT zijn gerealiseerd door ChaBaD, vormen zij een ordening om zichzelf te actualiseren. Deze ordeningen worden niet langer gestuurd, beïnvloed of gecontroleerd door ChaBaD maar zijn de supra-rationeel rangschikkingen welke zoeken naar hun logische conclusies om de eigenschappen van ChaGaT te dragen. Deze ordeningen zijn Netzach, Hod en Yasod welke, als het ware, handelen op eenvoudig vertrouwen of ” mechanisme”, eerder dan op de stimulus van redelijkheid (Segel), zoals ChaGaT doet.

Aldus, ondanks hun vereenzelviging als vertakkingen of afleidingen met hun voorgangers, is Netzach zelf niet proportioneel identiek aan Chesed, noch Gevura aan Hod en noch Yasod aan Tiveret. Want vanaf hun ontwikkeling door de verstandelijke eigenschap van Tiferet welke beide Chesed en Gevura in zich draagt, bezit Netzach niet de eenvoudige intensiteit van Chesed, noch Hod dat van Gevura. Evenzo met Yesod, ofschoon het bemiddeld tussen Netzach en Hod als Tiferet bemiddeld tussen Chesed en Gevurah voor de bovengenoemde redenen, verschilt het van Tiferet niet alleen in intensiteit, maar meer in significatie, omdat het neigt richting Hod ( de kant van Gevurah ) terwijl Tiferet, zoals we hebben gezien, neigt richting Chesed.

Van de andere kant gezien, is het voor Netzach, door Tiferet, eveneens mogelijk om de positieve toepassingen en aspecten van Gevurah te ontvangen terwijl Hod de mogelijkheid heeft om de vloeiing van Chesed te ontvangen dus matigt zijn aspect de strengheid van Gavurah.

Een ander substantieel verschil is het volgende. In tegenstelling tot de andere Midot gaan Netzach en Hod gewoonlijk samen als een paar, daarin tegen refereert de Zohar tot hen als “de twee helften van een lichaam, zoals tweelingen”. En gelijktijdig zijn de woorden ook inter gerelateerd.

In deze context en in het licht van het voorgenoemde, worden Netzach en Hod genoemd de “dragers van de hogere Sefirot” analoog aan de lendenen, dijen of benen van het lichaam van de mens welke het lichaam ondersteunen en rechthouden ( inclusief het hoofd ). Vandaar worden zij gezien als zijnde buiten het lichaam zelf, m.a.w. buiten het lichaam van ChaBaD en ChaGaT, ofschoon zij het lichaam ondersteunen, leiden zij het naar zijn bestemming in het algemeen en kanaliseren Chesed en Gevurah in het bijzonder. Dus zijn zij, zo als eerder is aangehaald, op het niveau van activiteit, direct betrokken met de ultieme uitvloeiing van Chesed en Gevurah. In het metafoor van de mensanaloog zijn Netzach en Hod de “nieren die adviseren”. Dat wil zeggen, dat de hogere Midot met de maximale intensiteit geactiveerd moeten worden zodat zij juist en nuttig zijn. Bijvoorbeeld, wanneer een vader probeert aan zijn zoon een intellectuele onderwerp duidelijk te maken, kan hij dit niet simpel weg doen zoals ze zijn in zijn gedachte. De vader heeft de feiten reeds overdacht; zij zijn hem geheel duidelijk; hij begrijpt ze volkomen. Maar wanneer hij nu zijn zoon confronteert met deze materie (in zijn feitelijke totaliteit, in hem zelf ) zonder lagere redenatie, aangepast aan het niveau van het kind, zal de laatstgenoemde niet in staat zijn om de materie te absorberen, laat staan te begrijpen. Als de informatie effectief is overgebracht, dient de vader ook in overweging te nemen het beperkte geestvermogen van het kind en hem daarvan uit te onderwijzen.

Twee dingen moeten in acht genomen worden : aan de ene kant het kind zoveel mogelijk te leren ( het begrip Chesed )en van de andere kant het terughouden van hetgeen wat het niet kan opnemen (het begrip Gevurah).

Deze in achtnemingen, de zorgvuldige afwegingen van de vader en de ordening van de feiten in een redenering zodat het kind in staat is om het effectief te bevatten, zijn de functies van Netzach en Hod.

Dus Netzach representeert de eigenschap van Uithoudingsvermogen, in de zin van weerstand tegen, heersen en veroveren, al dat, dat onthouden of belemmerd zou worden ( m.a.w. de aspecten van Gavurah ) met de stroom van de Goddelijke Barmhartigheid ( Chesed ). Hod streeft naar beheersing, de toegang van absorptie, om de Goddelijke Majesteitelijke Pracht voor verspreiding in de overvloedige Barmhartigheid ( Chesed ) te beschermen.

Om verder te gaan met de bovengenoemde metafoor: Als het verstand van de vader niet ingesteld is om zijn zoon te onderwijzen, kan de zoon niet een werkzame ontvanger zijn voor de kennis van zijn vader. Als het volledig overbrengen en effectief duidelijk maken van de informatie tot stand is gebracht, verlangt dat niet alleen een verhelderende uitleg en presentatie van de feiten, geproportioneerd aan de capaciteiten van de student, maar ook, en niet minder belangrijk, een innerlijke band tussen de leraar en de student-ontvanger. Het is niet toereikend voor de vader om zichzelf tijdelijk op het niveau van zijn zoon te plaatsen, maar moet hij als het ware ( de afweging van Netzach en Hod ),een middel van communicatie creëren, hij moet zichzelf met zijn zoon verenigen, een band tussen hen creëren. In feite hangt de gehele verhelderende verklarende uitleg af van deze band.

Het verstand van de vader moet zich geheel instellen op het onderwijzen van zijn zoon, hij moet hem willen onderwijzen. En hoe groter de wil en verlangen van de vader is om te onderwijzen, voortkomend uit de liefde van de vader voor zijn zoon, des te intenser is de verenigde band tussen de twee, en des te groter en intenser is de werkzaamheid van de inspanning van de vader. Als de zoon de verkondigde feiten zou horen op het niveau van de vader, zou hij zeker enige elementen van de informatie kunnen vatten, vooral wanneer zijn vader het duidelijk in detail uitdrukt. Maar deze andere manier om kennis te vergaren is op geen enkele wijze te vergelijken met de meer diepgaande kennis die hij zou vergaren door de directe onderwijzing van zijn vaders bereidwilligheid en liefde. Die band, die Uitvloeier en ontvanger verenigd, is de eigenschap van Yasod.

Zoals Tiferet bemiddelt tussen Chesed en Gevurah zo bemiddelt, stelt samen, en mengt Yesod, Netzach en Hod.

Het harmonische principe van deze derde actieve Siferot stelt bovendien in hen ( Netzach en Hod )samen de voorgaande essentiële Sefirot, Yesod is het mengkanaal van alle voorgaande Siferot, alle Siferot gieten hun licht uit in Yasod en Yasod dient als het alles omvattend principe, verenigd hemel en aarde en maakt het mogelijk de uitstromingen van de Siferot effectief tot in de creaturen te laten komen. Daarom is Yasod het Fundament van de schepping.

Aanbevolen wordt om eerst de introductie “De Goddelijke Manifestatie” en De orde van de Sefirot 1+2 te lezen op onze website onder de studie Kabbala en Chassidisme in het Archief.

CHESED-GEVURAH-TIFERET

Chesed betekent liefdadigheid in de zin van absoluut, onvoorwaardelijk, ongegrond en ongelimiteerde vrijgevigheid, welwillendheid. Het is de totale kristallisatie van de ordening in het verlenen van goedheid en liefdadigheid in het gehele belang van liefdadigheid, ongeacht van de verdienste van de ontvanger.

Het is de eigenschap of de aard die ten grondslag ligt in de schepping, om de Goddelijke gunst aan de ontvangers over te brengen, daarom is geschreven “De wereld is gebouwd door Chesed” (psalm 89:3).Dat is als het ware inherent aan de aard van de weldoener om actief wel te doen, iets dat potentieel aanwezig is, tot werking brengen, G`D bracht het zijn –ex nihilo– de wereld en alle creaturen. De schepping is om die rede dus, een handeling van Chesed en het is dus vanuit deze eigenschap dat de Goddelijke levenskracht, de gehele schepping animeert en laat voortkomen. De implicatie van Chesed ( schepping en zijn ononderbroken voedselbodem ) is een manifestatie van de oneindige liefdadigheid ( Chesed ) die de essentie van G`D is. Echter, de straling van de Goddelijke Chesed is zo grenzeloos als zijn Bron, terwijl de creaturen welke zij laat voortkomen gelimiteerd en eindig zijn.

De eindige creaturen hebben niet de mogelijkheid om het te absorberen zij kunnen de overvloedige en krachtige straling van Goddelijke Chesed niet verdragen. Blootstelling, zou als gevolg hebben, dat men er in genullificeerd wordt, ophoudt te bestaan. Chesed benodigd te worden gecontroleerd, beteugelt en zijn kracht volledig afgeschermd, verhuld, gelimiteerd. Dit wordt teweeg gebracht door Gevurah.

Gevurah betekent Macht of Kracht in de zin van strengheid. Het is de eigenschap van Din ( Wet en Oordeel ). Din eist dat Chesed rechtvaardig wordt gedistribueerd, m.a.w. in proportie aan de aanstaande verdienste van de ontvanger en niet in een ongebonden, ongegronde vorm. Het is dus het principe dat zoekt naar controle, limitatie en beperking.

Gevurah impliceert Tzimtzum, samentrekking, terugtrekking, verhulling en limitatie van de Goddelijke uitvloeiing. In zichzelf, vormen Chesed en Gevurah een antinomie, zoals volkomen tegenovergestelde principes, want Gevurah zoekt naar preventie, geheel of gedeeltelijk, van de uitstroming Chesed.

Op die manier is van de strengheid van Gevurah eveneens afgeleid het streng Goddelijke oordeel.

Maar dat wil niet zeggen dat Gevurah een strikt negatief concept is, in tegendeel, zijnde een deel van de Goddelijke eigenschappen, moet het gezien worden als een positieve bijdrage. In feite, de Goddelijke gunst gestuurd door Gevurah laat een exclusief duidelijk voordeel toe. In het bijzonder tot de context van de handeling van de schepping, Gevurah –waarlijk, zoals uitgedrukt door Tzimtzum–is, een effect, een expressie van de Goddelijke liefde en begunstiging. Want, zoals we hebben gezien, maakt Tzimtzum het mogelijk voor G`D`s creaturen om te existeren en in leven te blijven. Echter, dit is niet het geval als Gevurah uitsluitend dominant was. Juist zoals Chesed op zichzelf het onmogelijk zou maken voor de schepping om te overleven, zou Gevurah op zichzelf verhinderen de existentie van de schepping. Maar tezamen zijn Chesed en Gevurah Goddelijke Eigenschappen in absolute eenheid met de Goddelijke essentie, geen van beide zijn gesepareerde principes, evenmin werken ze elkaar tegen. Zij zijn instaat succesvol te functioneren door een bemiddelende eigenschap, De Goddelijke Eigenschap van Tiferet. Tiferet harmoniseert en mengt de vrije uitvloeiing van Chesed met de strenge Tzimtzum van Gevurah. Het mengt hen op zo een manier dat Chesed nog steeds uitstroomt, een limitatie door Gevurah om als het ware Chesed verdraaglijk te maken, m.a.w., zodat de creaturen gecontinueerd mogen worden om te existeren onderwijl zelfs voordeel halen van Chesed. Tiferet, daarom, is niet een gelijk mengsel maar neigt richting Chesed. De kwaliteitsbeschrijving voor deze Sefirah wordt genoemd Tiferet, schoonheid:het mengt de verschillende kleuren van Chesed en Gevurah, en de kleuren harmonie van deze eigenschap maken het mooi ( Tiferet ).De verhouding tussen deze drie Sefirot is duidelijk zichtbaar. Daarom vormen zij samen een triade refererend aan het acrostichon ChaGa T.

Dus, deze drie zijn de basis of essentiële Midot waarvan in relatie de anderen zijn afgeleid zoals we zullen zien in de volgende gedeeltes .Want al de Midot zijn, hetzij een aspect van Chesed ( van uitvloeiing aftakking ) of van Gevurah (van Terugtrekking en beperking ) of een aspect van Tiferet ( van een harmonieuze mengeling van de eerstgenoemde twee aspecten ). Bovendien, wordt vrij veel van Tiferet alleen gesproken als zijnde het principe van de Midotomdat het zichzelf vermengt binnen het basiskarakter van de Midot.

Er zijn een aantal termen die vaak voorkomen als synoniems voor deze drie Midot .Chesed heet Gedulah ( Groots: Grootsheid ) omdat het uitdrukt Grootsheid ( welwillendheid, Gunst ) van G`D; Gevurah is synoniem met Din ( wet en oordeel ), en Tiferet met Rachamin ( medelijden, begaan zijn met, barmhartigheid ). Rachamim, de Goddelijke barmhartigheid is het harmoniserende principe dat de excessieve Chesed beteugeld en de strenge Gevurah matigt, en dus het Goddelijk plan van de schepping mogelijk maakt en de ” Plaatsing van de Gunst naar zijn Begunstigde ” verwezenlijkt.

In deze context heet Tiferet ook Emet ( Waarheid ). Evenzo, zijn er frequente referenties naar verschillende andere factoren, welke corresponderen naar deze Midot , als ook naar de andere Sefirot. Dus de zeven Midot hebben corresponderende entiteiten met de zeven overheersende personages van het schrift die gerefereerd zijn aan de ” Vaders van het Universum “: Abraham, Izaak, Jakob, Jozef, Mozes, Aaron en David. Elk van deze, naar hun individuele positie, aard en wijze van dienst, correspondeert met één van de Midot. De meest voorkomende verwijzing en de enige die ons aangaan zijn de drie Patriarchen zoals zij corresponderen tot de eerste drie Midot. Dus Abraham representeert Chesed omdat zijn inclinatie en handelingen goedheid, vriendelijkheid en liefdadigheid uitdrukken tot in de hoogste graad. Izaak symboliseert Gevurah omdat deze eigenschap het meest dominant was in hem. Jakob representeert Tiferet omdat hij de Chesed van zijn grootvader en de Gevurah van zijn vader combineerde.

Aanbevolen wordt om eerst de introductie “De Goddelijke Manifestatie” en “De orde van de Sefirot 1” te lezen op deze website onder de studie Kabbala en Chassidisme in het Archief.

Binah is de reële expansie en verheldering van Chochmah . Chochmah is bezield in Binah en ” kan uitsluitend gekend worden door Binah “. De standaard verklaring van de functie van Binah is ” Om te begrijpen of af te leiden een kwestie vanuit een andere kwestie “.

Onder de letters van het Tetragrammaton is Binah vertegenwoordigd door de Hè. In tegenstelling tot de simpele non dimensionale punt joed, is de Hè een meer concretere letter: het heeft dimensies van lengte en breedte en geeft aan de dimensies van verklaring, begrip, manifestatie. Daarvoor refereert de Zohar tot de Sefirot van Chochma en Binah als ” De punt ( Chochmah ) in het paleis (Binah) “symboliserend de betekenis van deze categorieën en hun relatie.

Chochma en Binah zijn echter op zich zelf abstract. Het concept is daar en het is helder in de geest. Maar het is alleen in de geest, intern, terwijl het extern onhoorbaar en onzichtbaar is. Op zich zelf, in de geest, leidt het niet tot enige conclusie, het is niet volledig te realiseren. Het concept, wijsheid begrip, is een potentiele kracht die noodzakelijk is, maar is tot nu toe nog niet geactualiseerd.

Bovendien strikt gesproken zijn Chochma en Binah twee separate geestvermogens: de intuïtieve flits van intellectuele waarneming ( Cochmah ) mag daar zijn en ook het vermogen van inductie-deductie–( Binah), het verstandelijke vermogen van de flits. Maar hoe gaan zij te samen ? Hoe komt de “punt” tot, extern en bezield, in het ” Paleis “?

Deze twee staten- het verbond van Chochmah met Binah, en de praktische implementatie van het bezield concept ,worden bewerkstelligd en verwezenlijkt door het verstandelijk vermogen Da`at.

Echter, juist als we spreken van twee staten, bewerkstelling of “werkingen” op twee verschillende niveaus, zo moeten we ook spreken over twee categorieën van Da`at. Da`at op twee vlakken: Da`at Elyon ( opper of Superieur Da`at ) en Da`at Tachton ( lager of inferieur Da`at ). De Etymologische betekenis van Da`at is verbinding of vereniging. Dus Da`at is het verenigde principe dat de verstandelijke vermogens van Chochmah en Binah samen brengt en verbindt.

Dit verbindende principe heet Da`at Elyon, want het reikt uit boven Chochmah en Binah; het is een directe afleiding of aspect van Keter, de Bovennatuurlijke Wil die verlangt en zoekt–en vandaar in staat is te bewerkstelligen–de verbintenis van Chochmah en Binah

Maar wat deze verbintenis tot stand brengt, is, dat het op zichzelf slechts een middel is, een doel naar een verder eind, om tot uitvoer te brengen of aan te brengen, toe te passen, de vervulling van het concept van Chochmah, dat is bezield in Binah. Het beheersen van wijsheid en zelfs begrip, betekent nog niet dat het in werkelijkheid wordt uitgevoerd en toegepast in de praktijk.

Het is niet alleen nodig dat het principe van wijsheid wordt begrepen maar ook wordt gevoeld en bezinning brengt. Het moet geleid en gestuurd worden naar de emotieve eigenschappen zodat zij zullen handelen in termen van gepaste karakter-neigingen: om te zoeken of na te streven dat wat wijsheid ingeeft, en mijden dat wat wijsheid aangeeft als wat vermeden moet worden.

Deze diepzinnige innerlijke concentratie op, en toewijden tot, de Chochmah bezield in Binah, dit persoonlijke zintuiglijke gevoel ( Hargashah), is het verstandelijke vermogen van Da`At Tachton. Het is voortdurende gepreoccupeerdheid in het concept van het begrijpen totdat een intense verbintenis verwezenlijkt is tussen het intellect en de emoties ( Segel en Midot ) en het idee gebracht is tot de logische conclusie in praktische toepassing.

Alvorens verder te gaan met het volgende onderwerp “De Sefirot” van onze studie Kabbala en Chassidime, adviseren wij de inleidende uitleg “De G’ddelijke manifestatie” te lezen. Dit is de voorgaande publicatie in deze reeks en is te vinden in het ARCHIEF op de website van Beth HaMidrash.

DE ORDE VAN DE SEFIROT

De Sefirot, de fundamentele krachten of goddelijke energiekanalen, zijn tien sferen of klassen in de volgende orde: Keter, kroon; Chochmah, wijsheid; Binah, begrip, inzicht; Chesed, liefdadigheid, goedheid; Gevoerah, kracht, macht; Tiferet, schoonheid; Netzach, duurzaamheid; Hod, pracht, glorie; Jesod, fundatie; Malchut, soevereiniteit, koningschap. In sommige schema’s is Keter uit de orde weggelaten, de redenen zullen verder in deze studie worden besproken en verklaard; deze schema’s nemen Chochmah als de eerste van de tien en plaatsen Da’at ( kennen, weten, begrijpen ) als een Sefira na Binah.

De totale orde van de Sefirot is gewoonlijk verdeeld in twee groepen, refererend naar en als “de drie moeders en de zeven veelvoudigen.”. Dit houdt in dat de eerste drie Sefirot, de Immot ( de Moeders ) principaal zijn en waardoor de andere zeven Sefirot verschijnen.

Beginnend met de triade van de eerste drie Sefirot, Chochmah, die ook Sechel ( Intellect ) genoemd wordt, heten de andere zeven Sefirot,. Midot (Kenmerken van: Emotionele eigenschappen ).

Een ander onderscheid in het noemen van de eerste drie is de “Drie Rishonot” ( de drie eersten , of in begrip van tijd, de drie hogere ) en de andere zeven de “Zeven Lagere”.

De “Zeven Lagere” zijn onderverdeeld in twee triades van Chesed- Gevoerah-Tiferet en Netzach- Hod- Jesod ( deze zes samen worden genoemd de “zes Ketzavot” de “zes uitersten” ) en als laatste, de eenling van Malchut. Er zijn nog een aantal andere groepen en verwijzingen, gebundeld in de mystieke geschriften, sommigen zullen wij ontmoeten in de volgende verklarende hoofdstukken, de boven genoemde zijn in principe het meest gewoonlijk.

KETER

Keter is het hoogste sfeerniveau van de Sefirot. De term zelf dankt haar betekenis aan: als een kroon op het hoofd en als hoogste begrenzing, zodat Keter de absolute top is van alle Sefirot en hun allen omsluit. De analogie gaat als volgt verder: zoals de kroon niet een deel van het hoofd en van het lichaam is, maar zich er van onderscheidt, onderscheidt Keter zich in essentie van de andere Sefirot. Het is het eerste uitvloeisel en als zodanig de “Laagste level als het ware van de uitvloeier “. Daarom wordt Keter Temira de chol Temirin ( het meest verhulde van alle verhulden, en gerelateerd aan ayin nullificatie

Deze termen geven de rang aan van de totale spirituele verhulling van Keter, geldend aan zijn opperste verhevenheid. Keter is zo subliem en verhuld dat niets er van kan worden gezegd of verondersteld.

Daarom wendt de Zohar zich tot Ben Sira`s uitspraak”zoek niet de dingen die jou te buiten gaan en onderzoek niet de dingen die verborgen zijn voor jou”.

De andere Sefirot zijn soms vertegenwoordigt door verschillende letters van het alfabet, geen letter kan echter een beschrijving vertegenwoordigen van Keter.

Daarom is Keter soms uitgesloten van het schema van de Sefirot. Het is te subliem om er deel van uit te maken. Het is een categorie en klasse in zichzelf.

In feite wordt het genoemd de “Intermediaire” tussen de En Sof en Sefirot, de kloof als het ware overbruggend: het is de “de laagste level” van het licht van de EN Sof ,waarvan uit voortkomt de successievelijk Goddelijke uitvloeisels ( zijnde de absolute oorsprong of ziel van de Sefirot ).

Keter vertegenwoordigt het “werktuig” van de Goddelijke manifestatie en wordt als zodanig genoemd Radson Ha`Eljon (opperste of onpeilbare wil ) van G`D, niet een bijzondere Wil gericht op een specifiek doel, maar de originele Goddelijke Wil ( Radson ) de grondslag van de creatieve Wil, het is de Wil van allen Willen, de essensiele Wil welke vooraf gaat aan alle krachten of eigenschappen (m.a.w.) de Sefirot.

CHOCHMAH-BINAH-DA`AT

Deze drie Sefirot vormen een triade, afgekort ChaBaD, analoog aan hun zijn de drie verstandelijke vermogens in het menselijk Intellect met de zelfde namen, m.a.w., wijsheid; inzicht, begrip; kennen, weten. Chochmah is de basis voor de hier na komende eigenschappen.

Dat is de rede dat het Reishit ( begin) genoemd wordt. Chochmah representeert de eerste creatieve activiteit van G`D; het is het initiaal Goddelijke instrument van de eigenlijke schepping.

De En Sof, door bemiddeling van Keter, is “gekleed” in Chochmah, van daar uit begint de schepping.

Daarom is geschreven “U heeft hen allen gemaakt be-Chochmah ;” en “De Oneindige heeft de wereld gefundeerd be-Chochmah”( Ps.104:24;Spr.3:19 ). Be-Chochmah kan op twee onderling verbonden wijzen worden vertaald, beiden zijn van belang in onze context. De eerste strekking is met of door Chochmah; m.a.w. Chochma is het instrument en Hylo van de schepping.

Alles komt voort uit Chochmah; Chochmah is inherent aan alles ( hoewel in immer toenemende verhulling) en brengt alles tot leven, zo als staat geschreven “Chochmah geeft leven aan diegenen die het hebben (prediker 7:12).

De tweede strekking is in Chochma. Dit betekend dat in Chochma is gefundeerd de schepping , en de mogelijkheid van alles wat verder van het Zijn bestaat in potentie. Dus het woord Chochma vertolkt de betekenis ” het potentiële ” of van “Wat Is “. Chochma is het zaad van de schepping, het begin en de eerste openbaring van de schepping. Echter, Chochma is zo geconcentreerd en compact dat het niet bevattend is in zich zelf. In zich zelf is Chochmah een staat van onbegrijpelijkheid ( mocha setima-het verhulde brein ).

Onder de letters van het Tetragrammaton die symbolisch is voor alle Sifirot, wordt Chochmah vertegenwoordigt door de eerste letter, de joed–een klein, simpel, niet te beschrijven puntje; refererend aan “De Tuin Eden” waarover is gezegd “geen oog heeft het gezien “.

Er kan dus weinig gezegd worden over Chochmah , om die reden is Chochma ook gerelateerd aan ayin ( niets ).

De Potentie van Chochma komt vanuit een totale verhulling en krijgt vorm in Binah, de volgende Sefirah. Dit zal begrijpelijker worden door de analogie door te trekken naar de eigenschappen van het menselijk intellect.

Chochmah correspondeert naar een intuïtieve flits van intellectuele illuminatie : het wezenlijke originele idee. Het is het embryonaal idee, de “innerlijke gedachte”, het detail welke nog niet gedifferentieerd en naar buiten is getreden; het is nog niet in een proces, maar intens geconcentreerd in de intuïtieve flits.

Wanneer wordt nagedacht over een idee, krijgen de details en implicatie gestalte en worden geopenbaard; het idee zal worden begrepen. De zelfstandigheid verborgen in de originele flits is dan extern en wordt kenbaar in de geest.

Het verborgen intellect is bevattelijk als een intellectueel waarneembaar object.

Dit is functie en staat van Binah.

(DEZE STUDIE WORDT WEKELIJKS GECONTINUEERD)